<<scroll naar beneden voor de Nederlandse versie van deze update>>
The curse of working and travelling
For those of you who read our blog regularly or follow us on Facebook, Twitter and the likes: you know we have been thinking and planning for next year. It is the curse of working and travelling: as soon as you’re somewhere and you’ve secured a position, you have to think about where you are a year from then. Will you stay longer, if so, what is needed for that? Will you go to another country, if so, which one, and again, what is needed for that? Will yo go back to your home country, if so, what is needed for that?
Initial deliberations
We have finalised thinking about where we want to be next year and come to a decision. This blog’s goal is to make you a part of our deliberations, our thought process and our conclusion. We made lists of:
- What do we want?
- What is possible?
- What about the financial side, long term and short term?
- And also: where can we settle down (for a few years)? Where do we want to settle down?
We quickly decided that at this moment, we don’t want to add a fourth country to the list of countries we’d lived in together. Settling down means settling down in a place that you know you will like, that you know you can build a future. So at that point we had three choices: stay in New Zealand, go back to Canada or go back to The Netherlands. A few weeks ago we decided that we didn’t want to stay in New Zealand. I like my job, but I like teaching in The Netherlands and Canada better. Also, New Zealand really is a long way from home, from family and friends in The Netherlands.
Working here for Judith has proven to be hard as well. Or maybe: Judith decided that she didn’t want to. In her field the pay is utterly ridiculously low. Not just low, really low. Not worthy of people with a Master’s degree in our opinion. She has easily made double the money working part time for Talaria Communicatie (her own business with clients in The Netherlands) than she would have with a demanding, full-time job in New Zealand.
In addition to that, life here has had some challenges for us we didn’t particularly like as well: Almost all houses are drafty, moldy and, if you take the NZ pay into consideration: expensive. Settling down for us means we want to be able to consider buying a house as well, investing in it. And, despite meeting and befriending a few very awesome Kiwis and wannabe-kiwis (you know who you are), meeting people, being out and about and spending time on hobbies we have had all our lifes have proven to be very hard in New Zealand. On top of that: we’re living in a city with over a million inhabitants. The feel and the problems that come with that weren’t really our cup of tea. Who knows, if we would have landed in Napier or Nelson, NZ may have been a contender, but all we had on the pro side for NZ was awesome travelling, awesome travelling and more awesome travelling. However, in the end that didn’t outweigh the cons for us.
Two choices left
At that point we had The Netherlands and Canada as our choices. The same list of deliberations has been used to decide between the both. But also at that point, the choice you make based on feelings became very important. Where did we feel happy? Where did we like our lifes the best? I could make a list of feelings and facts, which may offend people, so I will keep it short and to the point: we felt we wanted to be in Yellowknife, Canada, for the upcoming few years. We have informed family and our inner circle of friends (or at least the ones that were an integral part in being able to make the decision) before making this blog and Facebook official. None of them seemed very surprised. Seems like some of them thought we made that decision way earlier, or they saw it coming, or they thought we had already decided this a year ago. Which surprised us hugely. Apparently we still have people in our lifes that know us better than we know ourselves. For us it is evident we finalised this decision very recently, for some other people it may seem that we knew this a lot longer. But we do want to stress out that going back to The Netherlands to be close to family and friends was a lot more tempting to us than a lot of people may have realised or realise even now. We’re not egocentric or even egoistic, heartless people. Family and friends do matter to us, which is why we’re genuinely happy with the reactions of our friends in Yellowknife. One could say, our ‘whanau’ in Yellowknife, because that is how close some of these people still are to us.
So where do we go from here?
January 9 2013 we will fly back to The Netherlands. We’ll have about two months to visit family and friends and to take care of some business. We have booked our tickets to Yellowknife and we’ll arrive there March 5 2013. We will stay there until July 5 2013 and we hope to secure (a) job(s) there, so we can return in August 2013 with valid work permits. If it doesn’t work out, we will be back in The Netherlands as of July 2013. But at least at that point we can say that we’ve tried, to ensure we have no regrets in the future
<<Nederlandse versie>>
De keerzijde van werken en reizen
Iedereen die ons blog regelmatig leest, of ons op Twitter, Facebook en dergelijke volgt, weet dat we veel nadenken over onze plannen voor volgend jaar. Het is de keerzijde van werken en reizen: zo gauw je ergens bent en je ergens een beetje hebt gevestigd, moet je alweer gaan nadenken waar je een jaar later wilt zijn. Blijf je langer? En zo ja; wat moet daarvoor geregeld worden? Ga je naar een ander land, en zo ja; welk land? En wat moet daar voor geregeld worden? Ga je terug naar je je thuisland, en zo ja; wat moet daarvoor geregeld worden?
Eerste overwegingen
We hebben nagedacht over waar we volgend jaar willen zijn en we hebben een besluit genomen. Het doel van deze blog update is om jullie te laten weten wat onze gedachtegang is geweest en wat we uiteindelijk besloten hebben. We hebben hele lijsten aangelegd om te bepalen:
- Wat willen we?
- Welke mogelijkheden hebben we?
- We hebben de financiële kant bekeken, zowel op lange als korte termijn.
- En we hebben gekeken naar waar we ons (voor een paar jaar) zouden willen vestigen.
We besloten als snel dat we op dit moment niet een vierde land wilden toevoegen aan alle landen waar we samen hebben gewoond. Je ergens vestigen betekent voor ons dat we ergens willen gaan wonen waar we het naar onze zin hebben, en waarvan we weten dat we er een toekomst kunnen opbouwen. Op dat moment hadden we dus drie keuzes: in Nieuw-Zeeland blijven, teruggaan naar Canada of teruggaan naar Nederland. Een paar weken geleden hebben we besloten dat we niet in Nieuw-Zeeland wilden blijven. Ik vind mijn werk hier leuk, maar ik vind het lesgeven in Nederland en Canada leuker. Daarnaast is Nieuw-Zeeeland echt heel ver van huis; ver van familie en vrienden in Nederland.
Voor Judith bleek het ook moeilijk om hier te gaan werken. Of misschien moeten we zeggen dat Judith besloten heeft om hier niet te wíllen werken. Op haar vakgebied is het aanbod beperkt en krijg je erg slecht betaald. Wat ons betreft is het zeker niet voldoende voor iemand met een universitaire graad. Ze heeft dit jaar redelijk moeiteloos dubbel zoveel verdiend door part-time voor Talaria Communicatie te werken (haar eigen bedrijf met klanten in Nederland), dan dat ze zou hebben verdiend in een veeleisende, full-time baan in Nieuw-Zeeland.
Daarnaast is het leven in Nieuw-Zeeland op een paar andere vlakken voor ons ook minder aantrekkelijk gebleken; in bijna alle huizen hier tocht het, staat schimmel op de muren, terwijl ze heel duur zijn, vooral als je de salarissen in Nieuw-Zeeland daar tegenover stelt. Ons ergens vestigen betekent voor ons dat we wellicht ook een huis willen kopen, en daarin willen investeren. Verder, ondanks dat we een paar ontzettend fijne Kiwi-vrienden en ‘wannabe-kiwi’s’ hebben opgedaan, is het voor ons hier in Nieuw-Zeeland lastig gebleken om veel mensen te leren kennen en om tijd te besteden aan hobby’s die we graag hadden willen blijven doen. Ook wonen we hier in een stad met meer dan een miljoen inwoners. We hebben gemerkt dat wij ons niet zo prettig voelen in een grote stad, met alles wat daarbij komt kijken. Wie weet, als we in Napier of Nelson terecht waren gekomen, dan had Nieuw-Zeeland wellicht wel boven aan onze lijst gestaan, maar dit jaar in Nieuw-Zeeland heeft ons vooral de kans gegeven om ontzettend mooie reizen te maken. Het rondreizen hier is geweldig! Uiteindelijk compenseerde dit voor ons echter niet de negatievere kanten.
Twee keuzes over
Op dat moment hadden we dus nog Nederland en Canada als opties. We hebben dezelfde lijst van overwegingen weer afgewerkt om tussen deze twee opties een keuze te maken. Maar vanaf dat moment werd het ook belangrijk om de keuze te baseren op onze gevoelens. Waar waren we gelukkig? Waar vonden we ons leven het leukst? Ik kan een lijst gaan maken van gevoelens en feiten, maar daarmee stoot ik misschien wat mensen tegen het hoofd, dus ik hou het kort en krachtig: we zouden de komende paar jaar het liefst in Yellowknife, Canada willen wonen. We hebben inmiddels onze familie en beste vrienden op de hoogte gesteld van deze beslissing, voordat we het op onze blog wilden melden en het ‘Facebook’-officieel wilden maken. Niemand scheen echt erg verrast te zijn. Het lijkt wel alsof sommigen dachten dat we die beslissing al veel eerder hadden genomen, of dat ze het aan zagen komen, of dat ze dachten dat we dit een jaar geleden al besloten hadden. Dat heeft ons dan weer verrast. Blijkbaar zijn er mensen in ons leven die ons beter kennen, dan wij onszelf kennen… Voor ons is het zeer duidelijk dat we deze beslissing nog maar zeer kortgeleden hebben gemaakt, ook al denken sommigen misschien dat we dit al veel langer wisten. We willen wel graag duidelijk maken dat teruggaan naar Nederland om dichtbij familie en vrienden misschien wel veel aanlokkelijker was voor ons dan veel mensen zich zullen realiseren. We zijn echt geen egocentrische of zelfs egoïstische, harteloze mensen. Familie en vrienden zijn belangrijk voor ons. Daarom zijn we ook oprecht blij met de reacties van onze vrienden in Yellowknife. Je zou kunnen zeggen onze ‘whanau’ in Yellowknife, want dat zijn sommige van onze vrienden daar ook nog steeds voor ons.
Dus, wat gaan we nu precies doen?
Op 9 januari 2013 vliegen we terug naar Nederland. We hebben dan ongeveer twee maanden de tijd om familie en vrienden te bezoeken en om wat zaken daar te regelen. We hebben onze tickets voor Yellowknife inmiddels geboekt en we komen daar aan op 5 maart, 2013. We blijven daar tot 5 juli 2013 en hopen daar dan een baan/banen te vinden, zodat we in augustus 2013 met een geldige werkvergunning terug kunnen gaan. Mocht het onverhoopts toch niet lukken, dan zijn we in juli 2013 weer terug in Nederland. Maar dan kunnen we in elk geval zeggen dat we het geprobeerd hebben, zodat we in de toekomst geen spijt hebben van onze beslissingen.
