Rond acht uur word ik wakker, Bas slaapt nog. Het eerste wat ik doe is papa en mama bellen: misschien hebben ze het berichtje dat we voor we gingen slapen via de msn hebben gestuurd niet ontvangen. Gelukkig was dat wel het geval, maar ze zijn blij om nog even van ons te horen.
Daarna start ik de computer op en maak ik koffie. We beschikken over een luxe hotelkamer: kamer met volledig ingerichte keuken, badkamer en slaapkamer. Heerlijk, wat een ruimte! Internet werkt prima, zoals gezegd, dus ik heb meteen msn-contact met Jannie en Willem. Als ik even later Bas wakker heb gemaakt, kan hij ook even met ze ‘praten’.
Rond 10 uur zijn we gaan ontbijten ‘aan de overkant’ van de straat. We zitten namelijk in een ander gebouw dan het hotel zelf. Het bleek dat het ‘complimentary breakfast’ toch niet gratis was, ook al stond het wel in de map met info. Daarom kregen we voor een keer toch een voucher, waarmee we een lekker ontbijt konden gaan eten bij ‘papa Jim’s’. Ik had een lekkere ontbijtwrap en Bas een bord vol eieren, bacon, toast en aardappelen. Een goede bodem voor de dag! ‘Papa Jim’ himself gaf ons daarna wat informatie over de stad.
We gingen weer naar onze hotelkamer, waar inmiddels een monteur een nieuw slot op onze deur aan ’t zetten was, hetgeen ook wel fijn was, want we konden er met onze sleutelkaart steeds niet in. Wij besloten onze spulletjes te pakken en een verkenningstochtje te maken door Yellowknife. We liepen eerst richting ‘oude stad’. Daar hadden we een magnifiek uitzicht over het Great Slave Lake. Het was overigens heerlijk weer (een graad of 22?) en van de muggen hadden we niet zoveel last (zo lang je maar doorloopt, want als je stilstaat vallen ze aan). Na een wandeling van ongeveer een uur kwamen we weer terug in de richting van het nieuwe gedeelte van de stad. Maar eerst kwamen we nog langs een van de twee scholen waar Bas gesolliciteerd had. Die was natuurlijk nog dicht, maar je krijgt er toch weer een gevoel bij. In de ‘nieuwe’ stad gingen we op zoek naar een Tim Hortons. Helaas blijkt die zich op nog minimaal 45 minuten lopen verder de andere kant op te bevinden (bij de Walmart) en dat wordt dus een missie voor morgen! Goede koffie vonden we wel bij Javaroma, waar we even gingen zitten om uit te rusten. Daarna liepen we terug, langs o.a. de Shoppers Drug Mart, waar we wat boodschapjes hebben gedaan, voor we weer terug gingen naar het hotel. Onder andere extra after-bite en muggenspray.
Uitrusten, mailen, beetje aanrommelen en even wat gegeten. Toen nogmaals richting centrum, nu met een wat groter boodschappenlijstje op zoek naar een echte supermarkt. Die bleek in de buurt; de President’s Choice. Daar is zo’n beetje alles te vinden wat we nodig kunnen hebben. Nu hebben we dus ontbijt/lunch in huis en wat drinken e.d. Fijn!
Rond half acht was het tijd voor het avondeten. Papa Jim’s pizza’s zagen er veelbelovend uit, dus zijn we nogmaals naar het inpandige restaurant (aan de overkant van de straat) getogen. De bediening (een slonzige mevrouw) was wat nurks, maar het eten was daadwerkelijk erg goed! We kregen het niet op, dus een ‘doggy bag’ was snel geregeld. Morgen meteen weer lunch!
Eigenlijk waren we zo moe om 21 uur dat we wel naar bed wilden, maar ik heb het nog tot 23 uur weten te redden door So you think you can dance (US) te kijken en Bas heeft nog wat langer tv gekeken, want er is ook een ‘space’ channel (denk: Star Trek e.d.).